Vanochtend werden we opgehaald door de shuttlebus die ons razendsnel naar het vliegveld bracht. Vandaag zouden we met Lion Air vliegen, de vliegtuigmaatschappij die ons zo sterk was afgeraden door onze vriendin van de toko Indo YaYa in Amsterdam. Om een lang verhaal kort te maken: soms moet je niet eigenwijs zijn en vooral luisteren naar mensen die er verstand van hebben.

Alhoewel onze ‘leeuw’ veilig opsteeg, had het wat moeite met landen. Vlak na het bericht vanuit de cockpit dat we zouden gaan landen, hoorde ik een hard geluid dat naar mijn idee van onder het vliegtuig vandaan kwam. Angstig vroeg ik aan Nick of het mogelijk was dat onze wielen nu in de zee waren gestort. Natuurlijk stelde Nick mij als een gentlemen gerust, maar ik zat niet echt rustig op mijn stoel, zeker niet toen ik vanuit het raam de flappen op de vleugel niet zag uitschuiven en het vliegtuig weer opsteeg op het moment dat we bijna gingen landen.
Na 2 rondjes te hebben gevlogen kregen we een bericht vanuit de cockpit. Er waren wat ‘technische problemen’, maar we konden over 5 minuten landen. Aangezien we na deze mededeling nog een rondje vlogen, waren we niet heel erg gerust op het feit dat we over 5 minuten zouden gaan landen. Na 45 minuten rondjes te hebben gevlogen boven Lombok ging het toch echt gebeuren. Het viel ons op dat onze ‘leeuw’ wel erg hard op de landingsbaan afstormde en even later maakte we dan ook een enorm harde landing. Onmiddelijk werden de motoren, naar wat later bleek, vol in z’n achteruit gezet en kwamen we na een lange weg tot stilstand midden op de landingsbaan.
Rechts van ons zagen we ineens allerlei brandweerauto’s – gek genoeg geen ambulances, alhoewel je toch zou verwachten dat als een vliegtuig crasht of in brand vliegt, er gewonden vallen. Toen pas zagen we eigenlijk in dat we door het oog van de naald gekropen waren. Nog niet te vroeg gejuigd echter, want we stonden nog steeds op de landingsbaan en ondergetekende stresskip vroeg zich zwetend af waarom onze godvergeten leeuw niet van de landingsbaan afreed. Het vliegtuig gaf vol gas bewoog en kwam schokkend weer tot stilstand. Nog een paar keer probeerde de piloot op deze manier – wij denken met zijn vleugels – langzamerhand het vliegtuig de baan af te sturen. Toen we eindelijk stil stonden klonk vanuit cockpit een stem die ons vertelde dat er ‘problemen’ waren met het stuurwiel en nog iets anders wat zo snel gemompeld werd dat niemand in het vliegtuig dit verstond.

Eenmaal met onze voeten op ‘veilige’ Lombokse grond konden we nog niet echt beseffen wat er gebeurd was. We zagen dat er enorme rook van de wielen afkwam. We weten niet wat er nu precies aan de hand was, maar we vermoeden dat a. de airbrakes niet goed functioneerde want we zagen er maar 1 half omhoog komen en b. het landingsgestel niet helemaal in orde was en dat het vliegtuig daarom zo hard moest landen, al sluit ik niet uit dat dit ook de schuld kan zijn van een piloot met slechte vaardigheden. Conclusie voor ons is in ieder geval dat wij nooit meer met Lion Air vliegen, al moeten we zwemmen naar de overkant.
Later zouden we van meerdere mensen horen dat Lion Air als een slechte maatschappij wordt beschouwd in Indonesie en dat Merpati de nummer twee maatschappij zou zijn. Grappig genoeg horen we van veel Nederlanders dat ze toch niet met Garuda gaan vliegen, terwijl toch duidelijk in het nieuws is geweest dat deze maatschappij van de zwarte lijst is gehaald. Ons advies in ieder geval, ga af op je normale verstand en laat je vliegen door een arend (Garuda) en niet door een leeuw – wie noemt z’n luchtvaartmaatschappij ook ‘leeuw’, leeuwen kunnen toch niet vliegen?